Onze belevenissen tijdens de training met Magda kan je hieronder in het kort lezen.

Ontmoeting
Donderdag 16 november kwam Magda langs om kennis te maken met Djuna en mij. Ze legde uit wat de clicker was, omdat ik daar gebruik van moet maken voor als Djuna straks de opleiding tot hulphond gaat doen.
Onze eerste oefening is om Djuna gewend te laten raken aan de clicker. Dit doen we door Djuna een beloning te geven en ondertussen te clicken. Zo raakt ze gewend en weet ze dat een click een beloning is. Ook zijn we bezig Djuna het commando "nee" te leren. Je pakt een koekje en laat haar deze pakken. Als je "nee" zegt mag ze het koekje niet pakken. Dit is de 3e dag dat we deze oefening oefenen en ze doet het erg goed.
Maandag beginnen we echt met onze 1ste les :)

Les 1
Vandaag was de 1ste les van Djuna.
We zijn een stukje gaan wandelen (in de miezel) om Djuna te leren netjes aan de lijn te lopen zonder te trekken. Nu gaat dit natuurlijk in stapjes. Ik ga Djuna deze week leren om aandacht te geven tijdens het wandelen. Zodra Djuna kijkt naar me klik met de clicker en geef ik iets lekkers. Aangezien Djuna niet/amper naar me kijkt lok ik haar met geluidjes.
Toen we binnen waren legde Magda het commando "blijf" uit. Djuna gaat voor me zitten en ik rij een stukje naar achteren. Ik geef dan met mijn hand het stopteken en zeg "blijf". Dan rij ik weer terug, klik ik en krijgt Djuna iets lekkers.
Ook hebben we het commando "los" geoefend. Eerst wat spelen en als Djuna dan b.v. het flostouw vast heeft geef ik het commando "los". Ik ruil dan eigenlijk met een snoepje.
Met andere woorden heb ik 3 dingen waar ik de komende week samen met Djuna aan ga werken. Ik ben super benieuwd. Vandaag heb ik in ieder geval veel geleerd.

Les 2
Zo, les 2 zit er alweer op. Gistermiddag zijn we een stukje gaan wandelen in het zonnetje.
Djuna moet gaan leren om in een slappe lijn naast de rolstoel te lopen. Ze heeft al veel meer aandacht voor me, maar dit gaan we nog verbeteren. Zo gaan we de lijn steeds korter maken. Het zal nog wel een hele tijd duren voordat het lopen met slappe lijn goed gaat, maar geduld is een schone zaak.
Binnen heb ik Magda de oefeningen van de vorige keer laten zien. Deze ging erg goed. Daarna probeerde we om Djuna op mijn voetensteunen te laten staan. Zo kan ik haar beter aanlijnen, kan ik beter beloningen geven, maar kan ze ook uiteindelijk makkelijker spulletjes aan me geven. Omdat ik Djuna vanaf het begin heb geleerd om niet op te springen (wat ze over het algemeen goed doet) was het erg moeilijk om haar op mijn voetsteunen te krijgen. Uiteindelijk is het met kaas gelukt om haar op mijn schoot te krijgen. Niet echt het goede resultaat, maar het is een begin.

Les 3
Bij mezelf denk ik "les 3 pas?!". Het lijkt alsof Djuna en ik al veel meer lessen van Magda hebben gehad.
Maar goed. Ik kwam er gisteravond achter dat Djuna bang was voor zo'n voetgangershekken. De paaltjes gaan enorm goed, maar de voetgangershekken hadden we nog nooit gedaan. Eerst zijn we daar even bij gaan oefenen.
Toen zijn we naar het veld gegaan, omdat Djuna gaat leren los te lopen, maar ook weer terug bij mij te komen. Ik vind het super eng, maar we deden het eerst met aan de lijn. De volgende les gaan we het met een lange lijn oefenen en uiteindelijk gaat Djuna helemaal los. In de achtertuin speelt ze altijd los, maar dan weet ik dat ze geen kant op kan. Maar nu... Ik vind het erg spannend.

Theorieavond en taxi
Vandaag hield Magda een theorie avond. Ik ben geweest en heb wat informatie opgeslagen. Veel wist ik al, omdat ze het tijdens de praktijk al eens had gezegd. Maar toch is het fijn om alles nog eens beknopt te horen. Om het nogmaals op te slaan, zodat de kans dat je het vergeet nog kleiner is.

Eergisteren is eindelijk geregeld dat Djuna mee mag in de taxi. Dat is voor ons behoorlijk belangrijk, omdat ze zo mee kan naar vrienden, therapie, de stad in, naar puppycursus, de dierenarts etc. Nu was ik steeds afhankelijk van mijn ouders of zusje, maar deze konden me ook altijd niet altijd ergens naar brengen. Dus dit is veel beter voor Djuna. Nu kunnen we nog beter gaan oefenen.
Mocht Djuna nu toch niet medisch geschikt zijn als ze 14 maanden oud is en dus geen opleiding gaat volgen, dan geef ik dit door en gaat ze niet meer mee met de taxi. Maar ik hoop dat dit niet het geval is, want tenslotte is het toch de bedoeling dat ze mijn hulphond wordt.

Les 4
Vandaag heeft Djuna voor het eerst vrij gelopen. Op het speeltuintje bij ons achter deden we de riem af en het doel was dat ze vanaf Magda (die zo'n 5 á 8 meter van mij vandaan stond) naar mij toe kwam als ik haar naam riep en dat ik als ze zo'n 3 meter van me vandaan stond "kom hier" riep. Dat deed ze perfect. Zelfs als ik "hoog" riep, omdat ik haar direct moest aanlijnen, ging ze direct hoog. Ik moet alleen nog leren iets sneller Djuna vast te maken. Maar goed, het ging dus super!!! En nu nog elke dag gaan oefenen. Daar ben ik wel een beetje bang voor. Van stel dat Djuna de straat over rent en er een auto aan komt etc. Maar daar moet ik zelf ook nog in leren. Dat komt wel als het een paar keer goed is gegaan.
Ook gaan we het commando "links" en "rechts" oefenen. We begonnen met alleen "links", maar dat ging niet zo, dus we blijven nu alleen "links" oefenen.
De volgende keer gaan we naar de stad toe!

Taxi
Vandaag is Djuna voor het eerst mee in de taxi geweest. Het was maar een rit van 5 minuten. Even naar de markt toe. En ze zou dan een half uur later opgehaald worden door mijn ouders, zodat ze niet met de taxi terug hoefde. Ik vond 2 keer even iets te veel.
Ze vond de lift super eng. In de taxi gaan was dan ook enorm lastig, omdat Djuna er niet in wou. In de taxi zelf vond ze het ook eng, maar ze bleef rustig naast me zitten. De taxi uit ging een stukje beter.
Toen waren we dus bij de markt en ik heb alleen maar 20 minuten gezeten met haar, zodat ze iedereen en alles kon bestuderen. Het was gewoon geen beginnen aan. Djuna trok enorm hard en was de hele tijd aan het bibberen. Ik had eigenlijk enorm medelijden met haar (en aan het commentaar van de mensen om me heen te horen hun ook). Ze wou niet eens een koekje/snoepje, maar ik heb gewoon heel normaal gedaan.
Mijn ouders kwamen gelukkig iets eerder en hebben haar meegenomen in de auto. Maandag gaan Djuna en ik nog een keer met de taxi en hebben we met Magda afgesproken in de stad. Ik ben benieuwd hoe het dan zal gaan.

Les 5
Vandaag zijn we met de 5e les de stad in geweest. Djuna en ik gingen met de taxi (wat weer even problematisch als de vorige keer ging) en zagen Magda op de markt. Vanuit daar hebben we een half uurtje gelopen. Nog even de Etos in geweest. Het ging een stuk beter dan de vorige keren. De taxi terug ging een stuk beter dan de heenrit. Op de heenrit sprong Djuna vanaf de grond zo op in mijn schoot, omdat ze super bang was. Maar bij de terugrit ging ze rustig liggen. Na ja, rustig?! Ze was helemaal aan het binneren.
Omdat ze het zo eng vindt neemt Magda de volgende keer 1 van haar honden mee. Misschien helpt het Djuna wat. Het doel voor deze week is proberen zo vaak mogelijk met Djuna de stad in. Niet te lang, maar gewoon korte periodes.

Les 6
Donderdagmorgen om 8.45 uur stond de taxi paraat en gingen Djuna en ik naar het centrum van Sittard toe om daar om 9.30 uur Magda en haar hond Jessy te ontmoeten. We hebben een wandeling door het centrum gemaakt (waar markt was), zijn een paar winkels in geweest en hebben uiteindelijk nog wat gedronken. 3 Kwartier later stond de taxi alweer klaar om naar huis te gaan.
 Je ziet Djuna echt vooruitgaan. Nu ook met deze les. Ze ging overal mee naar binnen en liep goed. Ik denk dat het ook wel door de riem komt dat ze beter loopt. Een paar dagen terug kwamen Djuna en ik tijdens het wandelen namelijk José en Victor tegen. Victor is de hulphond van Henk die ik weer van verhalen van Magda kende. Djuna en ik zijn 2 uur bij Henk, José, Victor en het gastgezien (wat daar toevallig was) binnen geweest en we hebben een riem gekregen die je makkelijk aan de rolstoel kan vastmaken. Dit is voor mij echt veel makkelijker.
Maar je merkt echt dat hoe vaker je iets oefent, hoe minder afwachtend ze is en hoe vertrouwder ze met dingen raakt. Logisch natuurlijk, maar het is leuk om het te zien. Zeker, omdat ik probeer zo vaak mogelijk met Djuna de stad in te gaan. En als je dan ziet dat het beter gaat, dan is dat echt super leuk!

Nieuwjaarsborrel en het station
Vandaag hadden Djuna en ik een nieuwjaarsborrel. Onbewust zeg ik steeds "we", omdat het ook als "we" voelt. Maar goed. Djuna ging dus mee naar de nieuwjaarsborrel van de JEMM Geleen Linq. In het begin was ze onzeker, maar al gauw was ze gewend en volgende ze de commando's goed op. Ze is gaan liggen onder de tafel en ik heb haar amper in de gaten hoeven te houden. Terwijl er toch wel zo'n 30 mensen waren (schat ik) en dat had ze nog niet meegemaakt. Het enigste waar Djuna van schrok was het applaudiseren wat een stuk of 5 keer gebeurde. Maar daar moet ze ook aan gaan wennen.

Op de 1ste zie je hoe netjes Djuna onder de tafel ligt en bij de 2e foto zie je Djuna tussen 2 rolstoelen zitten.

Gisteren ben ik met samen met Djuna met de taxi (wat overigens tegenwoordig heel goed gaat) naar station Geleen Lutterade geweest om een vriendin op te halen. Op het station zelf ging het goed, maar toen de treinen aankwamen, vertrokken of de intercity's het station doorvlogen, schrok ze keer op keer. De komende weken wil ik proberen wat vaker naar het station toe te gaan om haar aan het geluid van de treinen te laten wennen.

Les 7
Vandaag zijn Magda, Djuna en ik eerst een stukje gaan wandelen. Ik ga met Djuna oefenen om netjes naast me te
lopen. Dat is er nogal ingeschoten toen we de nieuwe riem kregen. Buiten dat ze netjes naast me moet lopen (wat ze over het algemeen wel doet, maar het kan natuurlijk altijd beter!) gaan we nu oefenen met kort naast me te lopen. Dit is vooral handig als er b.v. fietsers aankomen of de stoep erg smal is.

Ook hebben we geoefend met het brengen van speeltjes. De ene keer brengt Djuna het speeltje wel en de andere keer pakt ze het speeltje wel, maar gaat ze er lekker alleen mee spelen. Zelfs als ik dan met een ander speeltje begin te spelen heeft ze er niet veel omkijken naar.

Verjaardag en het vriest!
Zaterdag zijn Djuna en ik voor het eerst een lang stuk met de taxi geweest. We zijn samen naar een verjaardag geweest waarvoor we eerst 20 minuten in een taxi moesten zitten. Maar het ging super goed! De taxirit en de verjaardag :)

Zondag is mijn zusje samen met Djuna en wat vrienden met andere honden gaan wandelen in een afgezet stuk in Maastricht. Djuna heeft tijdens de hele wandeling dus los kunnen lopen en kunnen spelen met andere honden. Ze heeft het erg naar haar zin gehad.

Tijdens het wandelen maandag besloot ik Djuna eens alleen los te laten in het weiland bij ons achter. Djuna was als vaker los geweest, maar dan was er altijd iemand bij. Dit keer was ik dus alleen op Djuna's goede wil en mijn stem aangewezen. En dat ging goed. Djuna ging zelfs minder ver weg dan als we met 2 personen waren. Als ik haar roep komt ze niet altijd, maar als ik dan weg ga volgt ze vanzelf.

Dinsdag heb ik haar weer los gelaten en nu probeerde ze me een heel stuk meer uit, maar ook dit is goed gekomen. Dinsdag vroor het en Djuna moest even snuffelen wat dat ijs nu eigenlijk was. We hebben dinsdag ook nog wat leuke foto's gemaakt, waarvan er hier 3 in dit stukje tekst staan.

Vandaag ben ik weer met haar gaan wandelen en omdat het weer had gevroren kon ik ver met haar het weiland in. Wellis waar aan de lijn, omdat ik het niet vertrouwde los. Ze vond het ijs nu geweldig! Ze ging op de bevroren waterplasjes staan/wandelen en ze vond het geweldig als het ijs dan "krak" zei.

Les 8
Vandaag hebben we niet zoveel gedaan, omdat Djuna niet mag opspringen etc. Is ook wel eens lekker :) Wel hebben we geoefend met een speeltje te brengen. Ik gaf altijd het commando "kom hier", terwijl "breng hier" veel duidelijker voor Djuna is. Want er zit een groot verschil tussen komen (met of zonder speeltje) of iets brengen (met speeltje).

Magda had me ook nog bij les 7 een dvd geleend genaamd "A dog training video for people with disabilities". Ondanks dat ik al veel commando's van Magda geleerd heb, heb ik ook een nieuw commando erbij geleerd, namelijk "wacht".

Sterillisatie
Vrijdag 2 februari is Djuna gesteriliseerd. We hebben er voor gekozen om het voor de 1ste loopsheid te doen, omdat de dierenarts ons dit adviseerde aangezien de kans op tepel- en baarmoederkanker een stuk kleiner is.

Eerst werd er bloed afgenomen. Hieruit bleek dat haar levergehalte iets te hoog was. Aangezien dit ook kan komen door iets verkeerds te hebben gegeten, doen we over enkele weken overnieuw een test. Daarna kreeg ze een middeltje om haar rustiger te maken. Dat vond ik erg moeilijk, want ze ademde heel snel en zwaar en ik voelde me nogal machteloos. Toen ben ik met haar mee geweest naar de operatiekamer waar ze de narcose kreeg. Dat was een fijn gevoel om te weten dat ze mij als laatste heeft gezien.

Rond half 4 belde ik naar de dierenarts en toen hoorde ik dat alles in orde was. Rond 6 uur zijn we Djuna weer op gaan halen. Ze was wel een beetje afwezig, maar liep gewoon rond. Ze kreeg een kraag om, maar die hebben we niet om gehad. We hebben haar een rompertje aan gedaan en dat werkte perfect. Wel ben ik de 1ste nacht bij haar blijven slapen.

Dinsdag de 6e had Djuna een controle en eigenlijk was alles in orde.

Maandag de 12e werden de hechtingen eruit gehaald. Het is een hele mooie litteken geworden.

Het bad in en carnaval
Zo, Djuna is gisteravond voor het eerst in bad geweest. Ze vond het maar niks en wou steeds uit het bad springen, zoals op de foto ook wel te zien is. Maar toch leek ze het achteraf wel lekker te hebben gevonden.

Het was zowieso een drukke dag. We hebben de taxi gepakt richting Animal-plaza waar we lekker zijn gaan shoppen en zijn toen terug gelopen naar huis. En s'middags heeft ze lekker gespeeld met verschillende honden die we tegen kwamen tijdens een groté wandeling door het veld.

Vandaag zijn we gaan kijken naar de carnavalsoptocht in Geleen. Ik was verkleed als heks en Djuna kreeg een rood sjaaltje om. Henk en Victor kwamen we ook nog tegen bij de optocht. We zijn maar een uurtje gebleven, want dat was genoeg voor ons beiden.

Djuna vond het wel eng, maar uiteindelijk wende ze er wel steeds meer aan. Eigenlijk deed ze het super goed als je vergeleek met enkele dagen terug. Toen had mijn broertje zich verkleed en gromde ze naar hem. Iets wat ze niet gauw doet. Volgend jaar is ze alweer iets ouder en heeft ze meer meegemaakt en zal ze er waarschijnlijk ook beter tegen kunnen.

Alleen blijf ik me wel ergeren op het feit dat mensen "och germ" zeggen over Djuna. Ze moet nu eenmaal dingen leren. En net als kinderen aan iets moeten wennen, moet Djuna dat ook. Waarom dan dat "och germ"?!!!

Les 9
Vandaag was de officiele laatste les van Djuna en mij bij Magda. Magda nam haar logeetje Noa mee en met zijn 4en zijn we gaan wandelen. Djuna is los geweest en het was heerlijk om haar te zien spelen met Noa.

Ondanks dat het de laaste officiele les was, gaan Magda, Djuna en ik gewoon door en dus zullen jullie de verhalen van Djuna kunnen blijven volgen.

TERUG NAAR DJUNA