Voordat ik in de rolstoel kwam was sportte ik veel. Zo deed ik verschillende zwemsporten (o.a. reddend zwemmen en snorkelen), had ik bruine band judo, deed ik aerobics etc. Sinds de zomer van 2005 ben ik weer begonnen met sporten. 1 Keer in de zoveel tijd schrijf ik op mijn weblog een stukje over wat ik meemaak met het sporten of wat onder de noemer "sport" kan vallen.
Op maandagavond kan je me vaak vinden in Snowworld te
Landgraaf waar ik skiles krijg.
Sinds ik klein ben heb ik elk jaar in Oostenrijk geskied. Doordat ik in
een rolstoel kwam ging dit niet meer. Ik wist wel dat er aangepast skiën
bestond, maar ik heb nooit verder geïnformeerd. Totdat ik bij "Huize
Huisman" 1 uur skiles cadeau kreeg. Dit was in mei 2005. Uiteindelijk was
in december 2005 alles geregeld en kreeg ik mijn eerste aangepaste skiles
in een Bi-unique ski. De skiles wordt door vrijwilligers van "Stichting
Gehandicapten op Ski's" gegeven.
Ik vind het skiën geweldig. Het gevoel vrij te zijn. Geen handicap te hebben. Grenzen te verleggen. Kortom, ik zou het nooit meer willen missen!
Deze 3 foto's zijn in de beginperiode van het skiën gemaakt.
Ik zal nog even uitleg geven wat een bi-unique ski nu
eigenlijk is.
Een bi-unique ski is eigenlijk een stoel met 2 ski's eronder die via een
verbinding aan elkaar vastzitten, zodat je meer balans hebt. Heb je een goede
balans en voldoende armkracht, dan kan je ook gebruik maken van een monoski,
maar dat heb ik dus niet. De kuip zit laag bij de grond en je wordt met
behulp van buik-, schouder- en beenriemen vastgemaakt.
Aan beide handen heb je een krukski. Met deze krukski kan je de bochten inzetten. Dus eigenlijk heb je deze krukski's nodig om te sturen.
Ook heb je nog een koord bij je. Via dit koord kan je met de sleeplift boven komen.
Sinds 14 januari 2008 heb ik mijn eigen ski (zie foto hierboven, 1ste foto is ski normaal en 2e foto is ski in liftstand). De gemeente heeft de ski vergoed, doordat het een sportvoorziening is. Via een PGB heb ik een ski kunnen kopen in Amerika bij het bedrijf Superlite. Bij het kopje ZORG kan je lezen hoe ik de ski vergoed heb gekregen.
n mei 2005 ben ik in Bonaire gaan parasailen als verrassing bij Huize
Huisman. Het is gewoonweg heerlijk. De lucht in totdat je op een gegeven moment
haast niks meer ziet. Je hoort alleen de wind, de vogels en het touw kraken.
Zo'n rust. Je moet het alleen niet te lang doen. Toen ik na een kwartier weer
naar beneden kwam was ik zo duizelig als wat.
In de zomer van 2006 ben ik in Cyprus gaan duiken en gaan parasailen. Hieronder zie je 2 foto's van mijn ervaring van de 2e keer parasailen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik er niet zo heel veel meer aan vond. Misschien omdat de spanning eraf was of omdat ik de motor van de boot nog hoorde.
Als verjaardagscadeau heb ik van mijn ex-vriend Arjan een duikles gekregen op
Cyprus.
We zijn 5 á 6 meter onder water gegaan en het was in 1 woord geweldig!
Het was mijn 1ste keer, maar ik weet zeker dat er nog veel meer keren gaan
komen.
Op 20 mei 2006 heb ik mijn theorie voor het klein vaarbewijs A gehaald. Als je je theorie hebt gehaald krijg je een pasje en mag je gaan varen. Nu is het een probleem dat ik het pasje niet kreeg, omdat ik medisch niet geschikt was verklaard. Na een herkeuring heb ik mijn vaarbewijs in januari 2007 gekregen. Het is voor de periode van 1 jaar en er zitten enkele kanttekeningen op (net als mijn rijbewijs). In januari 2008 wordt gekeken als ik mijn vaarbewijs verlengd wordt of niet.
Hoe dan ook hier alvast een foto van de band die achter de boot hangt.
Met Stichting Windkracht 12 ben ik op 14 april 2007 gaan boogschieten. Het is niet echt mijn ding, maar wel leuk om eens gedaan te hebben.
Met Stichting Windkracht 12 ben ik op 14 april 2007 voor het eerst met een zweefvliegtuig de lucht in geweest. Ondanks dat het een hele mooie ervaring was (en we op zo'n 400 meter hoogte waren) had ik er toch meer van verwacht. Toch ben ik blij dat ik het gedaan heb. Je kan pas zeggen hoe een ervaring is als je hem hebt uitgevoerd, toch?!
Met Stichting Windkracht 12 ben ik op 14 april 2007 voor het eerst gaan blokarten. Helaas maar een half uurtje, aangezien er te weinig wind was. Het was echt een super mooie ervaring. Net als bij het skiën moet je spelen met de middelen die je hebt, waardoor je actief bent en zelf voor het grootste gedeelte (of zelfs helemaal) de touwtjes in handen hebt.
Ondertussen ben ik 3 keer gaan blokarten en ik vind het nog steeds geweldig!
Elke woensdagavond kon je me vinden in het zwembad van het Lucas in Hoensbroek bij "Sportvereniging voor gehandicapten 'De mijnstreek' in Heerlen".
Het water is rond de 31 graden en iedere gehandicapte tussen de 6 en 80 jaar kan komen zwemmen. Je zwemt in je eigen tempo, wat natuurlijk erg fijn is.
Tegenwoordig zwem ik bij Orbis (in het ziekenhuis van Sittard-Geleen) onder begeleiding van een fysiotherapeut.
Elke donderdagmorgen (met uitzondering van de winterperiode) doen Djuna en ik para-agility bij Dogbasics in Koningsbosch. Het is vooral sport en spel tussen baas en (hulp)hond. Erg leuk voor Djuna én mij om te doen!
Treibball is een nieuwe hondensport waar we bij Dogbasics nu mee bezig zijn.
Het lijkt op schapendrijven, maar alleen dan met ballen. We zijn in april 2010 begonnen en zullen nog heel wat basislessen nodig hebben. Op dit moment vinden Djuna en ik het beiden een uitdaging.